Nieuws

Wat je eet, dat deert


"Pluimvee moet kunnen scharrelen, varkens kunnen wroeten en koeien horen in de wei thuis", aldus oud-Rabovoorman Herman Wijffels in 2001. De Financiële Telegraaf haalde hem aan bij het verschijnen van zijn rapport over een einde voor de intensieve veehouderij. Een uitbraak van de dierziekte mond- en klauwzeer -net achter de rug- had voor veel dierenleed gezorgd.  Dat moest voortaan anders vond toenmalig minister van LNV, Laurens Jan Brinkhorst.

Lenny Vulperhorst beschouwt dit rapport nu als het begin van de omwenteling van ons voedselsysteem. Daar hebben we dan wel een lange adem voor nodig. Reken -naar zijn idee- maar op dertig jaar. Lenny schreef er het boek ‘Wat je eet, dat deert’ over. De titel lijkt een parafrasering van ‘Wat niet weet, wat niet deert'. Aan de ene kant heb je de kiloknallers van de prijsvechters, aan de andere kant de bewust kiezende consument die hecht aan transparantie en die bereid is meer te betalen voor kwaliteit. Steeds vaker zijn we benieuwd waar ons eten vandaan komt en hoe het is geproduceerd.

Vulperhorst richt zich in het boek op de voedselparagraaf van het nieuwe Kabinetsakkoord in 2021. Om druk op de ketel te houden zijn actieve burgers nodig die lobbyen bij de politiek en stemmen met hun vork door kieskeurig te zijn bij het consumeren. Voor de verandering van ons voedselsysteem is veel inzet en creativiteit nodig. Dit boek zoekt het debat daarover.

Lenny Vulperhorst, Wat je eet, dat deert, De strijd om goed en gezond voedsel, Van Gennep Amsterdam, 2020